Verhaaltje

Deze blog zomaar een klein, gek verhaaltje maar wel vanuit mindfulness. Het was ooit een schrijfopdracht. Je krijgt een aantal woorden en daar moet je een verhaal van maken. De woorden waren: bruid, onzin, beestje, droom, keuken. Veel leesplezier!

“Nee, sla me niet plat”, riep het beestje. Even stond ik stil bij wat ik wilde gaan doen, wat een onzin! Ik legde mijn krant weg en opende het raam om het beestje naar buiten te laten vliegen. Het beestje trok hoogmoedig zijn wenkbrauwen op en vloog weg. Ik leef nog, ik leef nu! Mijn droom achterna”, riep het beestje. Nog een paar honderd meter en het beestje zou recht de taart in vliegen. Zijn grote wens. Hij maakte nog wat meer vaart en POEF, vloog recht de taart in.


Advertentie:

De bruid en bruidegom met het mes in de handen, sneden net het eerste stuk taart af. Het beestje ging met de eerste schep mee richting de mond van de bruid. “Wacht!”, riep het beestje. De bruid rende proestend naar de keuken en spuugde in de gootsteen haar hapje uit. De kraan ging aan, het beestje nam een douche, likte zijn lippen en bedacht welke droom hij nu zou gaan najagen.
En tot slot: De weg zelf is je bestemming! (Confucius)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.