Kent u de presentiebenadering? Het is eigenlijk heel eenvoudig als je uitgaat van je mens-zijn. Het gaat over liefdevolle aandacht en geen voorwaarden stellen. Over een open zoekhouding houden. Je kunt dit vooral toepassen in de zorg of als buurtwerker, als vrijwilliger of gewoon als mens in het dagelijks leven. Ik zie veel gelijkenis met mindfulness.
Een voorbeeld: als je iemand leert kennen heb je een open houding en zoek je naar eigenschappen die je een beeld geven van de persoon. Het nadeel: zodra je dat hebt gevormd, sluit je. Ons brein is op zoek naar een kader. Het kadert en sluit als dit gemaakt is. De presentiebenadering vraagt je open en ontvankelijk te blijven, daar bewust van te blijven.
Het gaat ook over barmhartigheid en informele zorg, ook in je werk. Maar door protocollen en werkdruk worden we soms gedwongen dit te laten varen. We kiezen niet zomaar voor een baan in de zorg, maar komen we nog aan echt zorgen toe? Liefde voor je werk, oog voor de mens? Zijn we mét de ander en er daardoor vóór de ander? Sluiten we aan bij de wereld van de ander of draaien we ongemerkt ons standaard programma af?
Vaak wordt je op het matje geroepen door je baas omdat je niet efficiënt werkt of te persoonlijk betrokken bent bij een patiënt of cliënt. Maar was dat niet de reden waarom we voor dit werk kozen? Voor beiden is wat te zeggen, maar de presentiebenadering pleit voor: doen wat jij denkt dat goed is bij die persoon op dat moment. Je ‘presentie’, je aanwezigheid, open zijn, aansluiten en respect, zijn je uitgangspunten. Ik ben voor!
Fijne jaarwisseling! Hierbij mij laatste blig van 2013