Utrecht breidt uit. Dat is niet alleen te merken aan het aantal huizen. Ook het aantal vuilniscontainers neemt evenredig toe aan het aantal nieuwe woningen. Althans, zo zou het moeten. Want het kwam bij ons in de buurt nog al eens voor dat het aanbod vuil niet weg te werken was, omdat er te weinig vuilniscontainers in de straten waren geplaatst. Sterker nog, toen ons huis opgeleverd werd was er geen enkele container te bekennen. De gemeente vertelde ons dat hen niet was gezegd dat de huizen klaar waren. Dus was er geen bak neergezet. Tja, dat werd een uitdaging: een huis bewoonbaar maken en zo min mogelijk afval overhouden. Alles wat weg kon moest worden bewaard. (Leuke oefening in causualiteitslogica: denk diep na over de vorige zin!) Bijna dagelijks reden we naar het afvalverwerkingsbedrijf, we hebben de jongens daar leren kennen als goede vrienden.
Pas veel later, de meeste huizen in de straat waren bewoond, werd een ondergrondse container geplaatst. Dat zette weinig zoden aan de dijk, inmiddels waren de meeste huizen in de straat bewoond en was iedereen aan het klussen. Onze ondergrondse vriend kon het aanbod niet aan en veel afval werd er naast gezet. De dreiging van een boete sorteerde geen enkel effect. Het kwam geregeld voor dat stukken bouw- en ander afval de tuinen inwaaide. De gemeente-ambtenaren erkenden na verloop van tijd ons telefoonnummer omdat we bijna dagelijks de hoorn ter hand namen om verslag te doen van onze klus- en vuilervaringen. “Er komt een container, echt waar!” verzekerden de gemeentemensen ons. Op een dag, ik weet het nog heel goed, hoorde ik een soort rammelend geluid in de straat. En witte vrachtwagen stond in de straat met op de rug een vierkante grijze bak met kleppen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Opgetogen rende ik naar mijn vriendin die de inmiddels opgestapelde rotzooi op zolder angstvallig en zuchtend stond te bekijken. “Ze komen een container brengen!” riep ik uit. Het was lang geleden dat we samen joelden en juichten van plezier. Dansend en fluitend raapten we alles bij elkaar en de container zat binnen het uur tot de gedeukte bovenkant vol. Toen moest de container nog geleegd worden. Ook dat duurde even, een weekje of drie, maar toen ook dat was gedaan was onze straat weer kraakhelder. En werd ons oud en nieuw vuil eindelijk regelmatig weggevoerd.
Wist u trouwens dat het woord ‘schoon’ in sommige dialecten ‘mooi’ betekent?