Een bron van ergernis is het verkeer. Alweer even geleden fietste ik vanuit Utrecht de drukke stad uit op weg naar huis. Op een nogal onoverzichtelijk kruispunt gaf een auto de fietser vóór mij geen voorrang en reed onverstoorbaar door. Een handgebaar van mijn medefietser, een boze blik richting de auto. En nog geen tien minuten eerder maakte ik in die drukke stad nóg een bijna-ongeluk mee. Alleen ging het toen tussen een automobilist en een voetganger, die, ondanks een flinke stemverheffing, keurige taal bleef gebruiken. Dat in tegenstelling met de autorijder. Hij leek zich meer druk te maken over de lak van zijn blauwe bolide dan om de gezondheid en welbehagen van de loper. Ik zal zijn taal hier niet herhalen, om de goede naam van deze website niet te schaden. Maar geloof me, die was niet mals.
Twee bijna-aanrijdingen in een korte tijd doet je nadenken. Tenminste, mij wel. Vroeger ging het niet anders, denk ik. Okay, je hoorde andere scheldwoorden, althans op televisie. In het echt waarschijnlijk niet. Toen zullen dezelfde ziektes de ander verwenst zijn. Zijn we vaker en sneller opgefokt en kunnen we minder van elkaar verdragen? We leven jachtiger, we moeten méér in minder tijd… Maar ligt het er ook niet aan dat het verkeer veel drukker is geworden? Dat we gewend zijn geraakt aan hogere snelheden en eerder thuis kunnen zijn? Aan de andere kant, ook vroeger ergerde men zich aan nonchalant gedrag, ook in het verkeer. Ook toen werden mensen heropgevoed en gewezen op storend gedrag. Okay, er viel met zo weinig auto’s weinig te bumperkleven. Maar, opa vertelt, vroeger waren er auto’s op de weg met grote snelheidsmeters aan de achterkant die automobilisten die er achter reden wezen op hun hoge of lage snelheid. Let op uw mede-weggebruikers! Hoho, meneertje, wat doet u daar? Da’s niet zo slim he, niet uitkijken bij het oversteken! Wilt u dat voortaan laten? Anders moet ik u bekeuren, hoor, meneertje!
Nou is een fout maken (in het verkeer) niet zo erg, maar hoe we met fouten van anderen en onszelf omgaan, daar gaat het om. Vergeven en vergeten? Blijven hangen in ongeduld? Boos worden? Boos blijven?
Tijden veranderen, maar mensen niet zo snel.
Ik wens u een veilig nieuwjaar.
Ervaring met overlast van jongeren rond skatebaan De Tol in Vleuten-De Meern?
Bas Dekkers is tevens op zoek naar verhalen van mensen die te maken hebben (gehad) met overlast van jongeren rond skatebaan De Tol in Vleuten-De Meern. Dat kunnen mensen zijn die (in)direct slachtoffer zijn, jongeren die zich als dader aangekeken voelen en er over willen vertellen, ook anoniem. Ook hoort hij heel graag meningen! Bas is druk bezig met een uitgebreide website met film, radio en foto over dit onderwerp. Alle reacties zijn welkom!