Blog: Verkeer(d)

Een van de lessen die ik geleerd heb in 8 jaar wijkraad is dat op wijk nivo verloedering, zebrapaden en hangjongeren in de lokale politiek de meeste aandacht krijgen. Daarmee bedoel ik natuurlijk dat de inwoners de lokale politiek pas dan vaak concreet ervaren. Burgers zijn niet zo geïnteresseerd in bestemmingsplannen, visiedocumenten over de participatie en beleidsmaatregelen om talentontwikkeling te stimuleren. En dat merken we als Wijkraad Leidsche Rijn ook. Bij verkeer komt de wijk eerder in beweging.

De afgelopen jaren heeft de wijkraad veel adviezen uitgebracht over verkeer, en dan vooral over veiligheid in het verkeer. Leidsche Rijn is een wijk waar verkeersdeskundigen met allerlei opdrachten van het gemeentebestuur naar hartenlust een wijk konden ontwikkelen, die veilig zou worden. En daarbij is vaak uitgegaan van wensdenken. Door OV te stimuleren zouden er minder mensen een auto hebben in de wijk. Door goede fietspaden te maken zouden we vaker met de fiets gaan. Doordat er veel 30km wijken zijn waren er geen zebrapaden nodig, want automobilisten houden dan automatisch rekening met voetgangers.

Maar de praktijk is weerbarstig. Niet iedereen in onze wijk pakt de fiets. Zeker niet als er slecht verlichte verbindingswegen zijn tussen onze wijk en bijvoorbeeld de binnenstad. Niet iedereen rijdt met het OV. Zeker niet omdat de trein tot voor kort maar twee keer per uur reed. Niet iedereen houdt zich aan de 30km snelheden, waardoor het op vele plaatsen niet veilig is in de wijk. Niet iedereen begrijpt de busbanen, waar bussen, taxi’s en gemeentelijke diensten vaak te snel rijden. Maar vooral: we hebben heel veel tijdelijke situaties waardoor het voor verkeersdeelnemers moeilijk is om te begrijpen hoe de verkeersregels werken.

De Wijkraad ziet dat bewoners vaak hele logische en slimme (tijdelijke) oplossingen aandragen. Waarom niet een zebrapad aanleggen zodat kinderen weten waar ze moeten oversteken? Waarom niet bij de aanleg van een rotonde rekening houden met de ervaring van de bewoners (wat bij rotonde Parkwijk jammer genoeg pas na een paar maanden gebeurde). Waarom niet slimme adviezen opvolgen, zoals het aanleggen van verlichting op sommige plaatsen op het Lint zodat je voetgangers en fietsers die voorrang hebben aan zien komen? Waarom geen camera’s plaatsen op de busbaan zodat je maatregelen kan nemen op basis van feiten. En waarom geen kiss & ride plekken maken bij scholen, in plaats van paaltjes plaatsen en hopen dat iedereen met de fiets komt.

De wijkraad kiest ervoor om actief mee te denken. Bij de laatste vergadering over verkeer in de wijkraad was de verantwoordelijk wethouder voor Verkeer Frits Lintmeijer jammer genoeg (net als de keer ervoor) niet aanwezig. Desondanks hebben de ambtenaren inmiddels wel door dat er veel kennis en betrokkenheid in de wijk is en dat er veel zinnige opmerkingen door de wijkraad (vaak samen met de fietsersbond) gemaakt worden om onze wijk voor alle verkeersdeelnemers veilig en aantrekkelijk te maken. Zeker ook omdat bewoners zeer actief zijn op Social Media om mee te denken in oplossingen.

Op zich gaan we als Wijkraad steeds beter om met de gemeente. Zeker ook omdat bewoners zeer actief zijn op Social Media om mee te denken in oplossingen. Maar de gemeente moet nog veel leren op dit gebied. Het was ook exemplarisch dat een van de verkeersbeleidsmedewerkers van de gemeente die zich richt op Leidsche Rijn mij vertelde dat ze nog nooit in onze wijk geweest was. Gelukkig was ze nog maar net begonnen, maar ik zou op dag 1 de fiets pakken en kijken waar ik voor verantwoordelijk ben.

Volgens mij moeten we een simpele regel stellen: als mensen zich bezighouden met de inrichting van een wijk dan moeten ze minimaal een keer in de week gaan rondfietsen, het OV pakken, met de auto rondrijden in Leidsche Rijn. En praat gewoon eens met de verkeersdeelnemers. Daar leer je meer van dan achter het bureau de toekomst bedenken.

Xander Coolen