Blog: Sorry Barry

4 maart 2014 07:00  Ingrid Koppelaar  21 reacties

Lieve Barry, of misschien beter, Beste Barry,

Je kent me niet, maar nu ik bijna 40 word wil ik graag schoon schip met je maken. Ik overdenk in deze periode namelijk best wel vaak mijn leven. En dan passeren ook mijn missers de revue. Misschien kan ik nog wat recht zetten, en je mijn oprechte excuses aanbieden voor mijn gedrag in de supermarkt. Ik zal in ieder geval proberen het je uit te leggen.

Het heeft niets te maken met dat je de meest begeerde vrijgezel van Nederland bent. Ik ben ècht niet zo iemand die in een extra strak pakje een rondje Lint gaat joggen alleen omdat ze weet dat jij daar ook wel eens een sprintje trekt. Of die overweegt haar kinderen naar een andere school of op hockey te doen, alleen omdat jouw kinderen daar zitten. Trouwens, ik krijg mijn kinderen niet eens op de hockey, vanwege de overspannen wachtlijsten hier. En ze hebben nu eenmaal niet het sportieve talent van hun moeder geërfd, dus ze blinken ook niet uit. Want dat zou natuurlijk wel geholpen hebben.

Het is ook niet dat ik niet gewend ben om BN-ers tegen te komen. Want dat is in die 40 jaar al best vaak gebeurd. Ik zat zelf bij prinsen op school vroeger. Nee, ik ben gewoon niet zo goed in BN-ers-tegen-komen-in- supermarkten.

2014-02-24_blog_barryEr was namelijk een tijd dat jij en ik op dezelfde dag en tijd bij de supermarkt kwamen. Ik denk dat jij ook van een vaste structuur houdt? Hoewel ik wist dat je in Leidsche Rijn woonde, was ik er toch niet op bedacht dat ik je tegen zou komen bij de tartaartjes. Ik had ook niet meteen door dat jij het was. Onze blikken kruisten elkaar, en er ging een golf van herkenning door me heen. Ik wist alleen niet waarvan ik je kende. Net toen ik me afvroeg of het soms van het schoolplein was en of ik je moest groeten, realiseerde ik me dat ik met Barry Atsma te maken had. En toen ging het mis. “Shit, hij moet nu niet denken dat ik denk: “oh jee, een bekende acteur!”. Hij doet gewoon boodschappen en ik moet gewoon normaal doen”. Tja, en dan ga je dus juist heel raar doen. Sorry, Barry. Ik weet niet hoe ik de rest van mijn boodschappen gedaan heb en ik denk dat we iets heel raars gegeten hebben die avond. Want nadenken over een logisch menu zat er niet meer in. Bij de kassa wisselde ik 2 keer van rij omdat ik niet wist of normaal doen nou betekende dat ik wèl gewoon achter je zou gaan staan, of niet. Ik ben er gewoon echt niet zo goed in, maar ik leerde wel snel. De keer daarna kon ik het beperken tot een blik in je boodschappenmandje (heerlijk, Oma’s opbakaardappelen!). En dat ik de keer daarop opving dat je een kerstboom ging kopen met je kinderen, daar kon ik niets aan doen. Jij riep dat gewoon best wel hard tegen ze. En je kunt niet van mij verwachten dat ik mijn net aangeschafte bananen in mijn oren stop omdat jij er ook bent, lieve Barry. Dat zou namelijk pas echt raar zijn.

Maar na die eerste keer, vroeg ik me op de fiets naar huis vertwijfeld af waarom ik nou zo verkrampt deed. En eenmaal thuis maakte ik de fout om die vraag aan mijn facebookvrienden te stellen. Ja toen liep het pas echt uit de hand en ontstond het totaal verkeerde beeld dat ik jou superleuk zou vinden! Er volgden vele vervolgberichten van anderen over jou op mijn pagina. En soms schreef ik er zelf ook wel eens iets over je op, in een poging het recht te zetten of om uit te stralen dat het inmiddels heel gewoon was dat ik je vaker tegen kwam. Het hielp niet echt.

Kijk, daarvoor wil ik je echt mijn oprechte excuses aanbieden. Want ik snap ook wel dat het belangrijk voor jou en je kinderen is dat je lekker rustig kunt wonen hier. En dat het übertriest is dat je misschien wel gedoemd bent tot eeuwige vrijgezellenstatus omdat normaal daten voor BN-ers er gewoon niet meer in zit. Binnen een half uur weet heel Nederland het en staat op internet in welk restaurant je met wie zit en wat er op je bord ligt. Mèt foto. Onder die druk knakt bijna iedere net opbloeiende liefde.

En daarom, beloof ik je plechtig dat ik niet meer in je mandje zal kijken, en dat ik niet meer over je zal facebooken en al zeker niet twitteren. Jij mag dat allemaal natuurlijk wel bij mij doen.

We vergeten even dat ik best wel in je profiel van ideale vrouw val, ok? Omdat ik niet heel mager ben, en best wel pittig en ik ook van kamperen hou. Dat maakt ook allemaal niet uit, want ik ben gewoon getrouwd en van plan dat te blijven. Bovendien ben ik bijna 40 en laat ik mijn puberteit nu achter me. Om het helemaal goed te maken, bied ik je mijn romantisch gedekte keukentafel aan voor je volgende date. Als er paparazzi in je vinextuin liggen, kom je maar lekker anoniem met haar bij mij. Ik wil zelfs wel even de catering bellen. Of maak je zelf iets? Volgens mijn man en kinderen verover je met mijn kookkunsten namelijk geen harten. Laat je me wel even op tijd weten wanneer je komt? Dan trek ik wat leuks aan. 😉

Nou beste Barry, ik hoop dat je mijn excuses wilt accepteren, en dat iedereen in Leidsche Rijn toch vooral zo veel mogelijk gewoon tegen je blijft doen…

Liefs, Ingrid Koppelaar.


Advertentie:


Advertenties:

21 reacties

  1. Geweldig geschreven. Ik ben benieuwd of er een vervolg komt! Barry aan tafel bij Ingrid….

  2. haha wat leuk geschreven.
    Deze week moest Barry mij voorrang geven. Onze blikken kruisten elkaar even. Toen hij in zijn snelle auto allang uit het zicht verdwenen was, keek ik nog in mijn achteruitkijk spiegeltje hoe mijn haar zat… Tja…


Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reageren:
Naam:
Email *
Website