Blog: Geiten knuffelen

Hoewel ik nog steeds geneigd ben te denken dat ik een prinsesje ben en in een paleis thuis  hoor, vermoed  ik dat ik in een vorig leven boerin was. Of toch minstens op het platte land woonde. Ik droom mijn hele leven al van een boerderijtje. En dan lammetjes in mijn tuin. Kippen  op het erf, een lui varken in de modder. Een ezel en een koe. Het lijkt me wel wat. Mijn jongste zoon heeft het ook. Waar de oudste zegt dat het stinkt op een boerderij, haalt mijn jongste verrukt  een teug adem en roept dat het er héérlijk ruikt. Bij een bezoek  aan een schaapskooi was hij niet weg te slaan uit de stal. En verzuchtte hij vanuit de grond van zijn hart: “ik kan niet wachten tot ik een schaapje krijg!”.  Ik begrijp dat. Maar een schaap op mijn vinex-postzegelgrasveld, dat gaat gewoon niet.

2014-04-28_endanblogwat_geertjeshoeveHoe groot is dan ons geluk, dat daar tegenwoordig De Beleefboerderij  in Haarzuilens is! De komst hing al geruime tijd in de lucht.  We waren al ingeschreven voor de nieuwsbrief. En Eigenaresse Anne Kloek is actief op Twitter, dus de vorderingen konden we  volgen. En toch was het verrassend dat ineens het moment daar was: “In de weekenden gaan wij open!”.  Het liefst liet ik alles vallen, zei ik al onze afspraken in het weekend af, en sprong ik op de fiets. En dat zegt wat, want ik ben niet zo’n fietser. Maar de behoefte om geiten te knuffelen was aangewakkerd en laaide alleen nog maar verder op.   Helaas kwam de griep tussen mij en mijn plannen.  Mijn Lief  verklaarde mij liefdevol voor gek dat ik met koorts naar de Geertjeshoeve wilde vertrekken. Dat kun je die geiten ook niet aan doen natuurlijk, dus het bezoek moest echt uitgesteld worden. In de week daarna nam het echter steeds grotere dwangmatige vormen aan. Uit het niets moest ik soms ineens aan geitjes denken.  En zo kon het gebeuren dat ik met Pasen bijna mijn gezin terroriseerde om nu toch echt “gezellig te gaan fietsen”. Hoewel mijn jongste, zoals verwacht, makkelijk om ging bij lammetjes in het vooruitzicht, waren de andere gezinsleden eigenlijk meer te porren voor gewoon uitbuiken van een paasontbijt. Maar ze houden van mij, en na mijn overspannen “jullie kunnen toch ook wel eens iets voor mij doen?!?!” gingen de pyjama’s uit en konden we weg. Mijn Lief mompelde nog iets van “Ik voel een blogje op komen”. Wat voor mij natuurlijk alleen maar een extra motivatie was om flink door te trappen.

En ja hoor, een kwartier voor openingstijd waren we er! En wij niet alleen. Al snel stroomde de halve Vinex- en -regio het erf op. (Tenminste, ik zag later op de dag op Twitter dat velen van ons er geweest zijn). En wat is het er leuk!!! Bescheiden als Anne Kloek is, liet ze weten dat ze nog aan het opbouwen zijn en er nog veel moet gebeuren. En dat is ook wel te zien, maar de juiste ingrediënten zijn er gewoon al. Vriendelijke mensen, kippen, konijnen, geiten in een mooie weide met bloesembomen, en niet te vergeten: lammetjes. En….ze willen allemaal geknuffeld worden! Je voelt het aan alles: hier is het al fijn, en het  kan het alleen maar nòg leuker worden. Het ijs, de kaas en  de limonade volgens grootmoeders recept uit de boerderijwinkel  zijn op zichzelf  het bezoek al waard. En dan niet te vergeten de blijdschap van je kinderen.  Maar vooral ook je eigen gelukzalige smeltervaring bij het aanschouwen van zo’n geitensnoetje. En in overtreffende trap, de sensatie als het geitenkind besluit bij jou op schoot te klimmen, om dan eens lekker aan dat touwtje van je jas te komen  sabbelen. Ooooh, ik hou er zo van.

En hoe prettig  ik ook in Leidsche Rijn woon,  ik kan niet beloven dat ik, als ik de loterij win, niet vertrek naar een boerderijtje in de buurt. Tot die tijd, denk ik dat ik maar geregeld even richting Haarzuilens  moet. Eerder berichtte ik over mijn ietwat volgeplande “vrije” woensdagen. Maar ik kan me maar zo voorstellen dat ik binnenkort mijn kinderen te laat op haal uit school. Gewoon omdat ik op mijn vrije dag naar de Beleefboerderij ben gefietst. En totaal opgegaan ben in de ultiem rustgevende uitwerking die geiten-knuffelen nu eenmaal op mij heeft…

Ingrid Koppelaar

Ook eens geiten knuffelen?  www.geertjeshoeve.nl

5 gedachten over “Blog: Geiten knuffelen”

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven