Blog: Sprokkelen van geluk bij Prokkel

Maandag 2 juni waren Hedi en Mandy samen met David op stap om deel te nemen aan de enige echte Prokkel Sterrenslag. Dit evenement betekende de opening van de Prokkelweek die duurt tot en met zaterdag 7 juni. Tijdens deze week zullen ongeveer 450 verschillende activiteiten plaats vinden door het gehele land. Deze activiteiten moeten volgens de Prokkel organisatie prikkelende ontmoetingen worden tussen mensen met en zonder een beperking. Hedi, Mandy en David zaten in het combinatieteam van NSGK en de Meerklank school en eindigden uiteindelijk als tweede van de ongeveer dertig teams.

Overigens was de Slingeraklaan ook nog vertegenwoordigd in een ander team. Een van de medebewoners van Hedi en Mandy deed mee in het team van stagiair Hugo. Dit was een team van de afdeling gezondheidszorg van het ROC. Eenmaal aangekomen op de locatie van het sportcentrum Olympus naast de grote campus van Utrecht bleek nog niemand anders van NSGK aanwezig te zijn. Dus was het wachten totdat die hun gezicht lieten zien. Na een dik kwartier wachten waren we compleet en bleken we een combinatieteam te maken samen met de Meerklankschool. Deze school is bedoelt voor kinderen met verstandelijke en psychiatrische beperkingen.

De middag begon met appeltaart en koffie of thee. De vraag was of er gedacht was aan een glutenvrije taart. Dit was niet het geval ondanks dat mensen met Downsyndroom vaak lijden aan Coeliakie een auto-immuum aandoening waardoor je geen gluten kunt verdragen. Het doet vervreemdend aan voor een ontmoeting waarbij denken aan de ander centraal zou moeten staan. Eenmaal iedereen en alles klaar was om te beginnen werd er eerst nog een half uur gedaan om alle teams te presenteren. Dit had allemaal wat beter geregeld kunnen worden. Een paar van de kinderen van de Meerklank konden moeilijk stil zitten en dit maakte het niet makkelijker voor hun om de concentratie erbij te houden. Ook tussen de onderdelen door was er weinig te beleven, waardoor verveling al snel om de hoek kwam kijken. Uiteindelijk bleken we in poule B te zijn ingedeeld en begonnen we als allereerste aan de eerste opdracht.

Bij het eerste onderdeel en overigens ook bij het derde kwam het wel van pas dat wij met kinderen in het team zaten. We moesten namelijk een grote bal voorduwen terwijl een van ons op de bal zat op handen en knieën. Dit deden wij zeer voortvarend en hier werd dan ook de toon gezet voor een goede klassering. Eenmaal terug bleek alleen Hedi niet mee te hebben gedaan. Ze was blijven staan. Ook bij het tweede onderdeel wou ze niet meedoen toen we begonnen, maar nadat we klaar waren wou ze ineens wel gaan. Hedi was eigenlijk het overgrote gedeelte van de tijd meer geïnteresseerd in het pakken van de microfoon om mee te zingen met de liedjes die de DJ te gehore liet komen dan dat ze meedeed met de spelletjes.

Mandy was veel meer bezig met de anderen in de groep. Alhoewel ze dan wel weer een beetje veel aandacht naar zich toe wou trekken. Ze deed wel heel actief mee in de opdrachten. Zo ging ze zelfs over een scheve muur van het luchtkussen heen. Ook hier had Hedi geen zin in. Menigmaal was ze er niet als een opdracht moest beginnen. David moest haar de hele tijd weghalen bij de DJ. Ze had in ieder geval in dat opzicht wel een zeer geslaagde middag. Maar de dag stond natuurlijk ook in het teken van teamgeest en dat leek bij Hedi niet helemaal haar prioriteit te zijn. Uiteindelijk deed ze mee aan één opdracht waarbij zij de vallende kegels moest opvangen. En hielp ze mee met het maken van waterzakjes voor het laatste onderdeel.

De dag werd afgesloten met een cooling down er was van te voren ook nog een warming up geweest. Allemaal overigens met een hoog kinderfeestjes gehalte. Ook was er als afsluiting een duet tussen Lenny, deelnemer aan the Voice of Holland en een zanger met het Down syndroom. Samen, min of meer dan, zongen zij Three Little Birds van Bob Marley. Hierna was er de prijsuitreiking die uitgevoerd werd door de directeur van Iederin Illya Soffer. Soffer die in de ochtend namens de organisatie van de Prokkel aanwezig was bij de opening van de AEX in Amsterdam doormiddel van het luiden van de gong als symbolische opening van de Prokkelweek.

Rond vijf uur was het alweer tijd om richting huis te gaan, want ook bij het eten dat als afsluiting werd uitgedeeld zaten natuurlijk geen glutenvrije producten bij. Zodoende moesten wij een beetje haast maken om op tijd terug te zijn op de Slingeraklaan. Eenmaal thuis gekomen bleek Mandy vertelt te zijn dat ze niet mee had gemogen. Waarbij ze flink op haar plicht werd gewezen niet te manipuleren. Niet te min hadden Mandy en Hedi veel plezier gehad. Morgen, woensdag 4 juni, is het tijd voor de Lachprokkel die min of meer als de prokkel gezien kan worden die vanuit het project We Zijn Er! is voorgevloeid. Dan zullen een aantal mensen uit de buurt mee doen en hopelijk zullen Hedi en Mandy dan gezusterlijk gaan gieren en brullen om daarna zonder mokken de vijf kilometer te lopen van de avondvierdaagse. Want de Lachprokkel is het begin van de derde dag van de avondvierdaagse in Leidsche Rijn.