De jongen stond op de hoek van de straat in het centrum van de stad. Zaterdagmiddag, toch maar weinig mensen op straat. Hij zag in ieder persoon die langs kwam een potentieel slachtoffer. Hij stapte op ze af, stak zijn grijze collectebus uit, rammelde even en vroeg “Wilt u iets geven voor het goede doel?” Sommige mensen liepen onverstoorbaar door, anderen logen “dat ze al geld hadden overgemaakt.”
De vrouw stapte door de straten. Volle tassen, zware boodschappen. Ook zij loog dat ze geen tijd had en liep door. Ze had hem zien staan, ze hoopte dat hij haar niet zag. Portemonnee vol van het wisselgeld. Hij stond te praten met een vrouw, nu snel doorlopen, dan ontglipte ze hem. Helaas. Hij stapte op haar af. Nog voor hij iets kon zeggen had ze haar standaardantwoord bij collectes klaar: “Sorry, geen tijd. Ik moet de trein halen”.
Hij had haar wel gezien met haar volle tassen. Maar hij kon onmogelijk iedereen aanspreken. Hij had het koud, stond niet voor z’n lol in de stad. Na weer een afwijzing stapte hij op haar af, “maar nog vóór hij adem kon halen zei ze: “Sorry, geen tijd. Ik moet de trein halen.” Teleurgesteld in het gelieg en de afwijzingen keek hij haar na. Verderop stond ze bij een etalage te kijken. Geïnteresseerd stapte ze de winkel binnen.
Bas
Misselijk gaat wel heel ver. Ik zeg menselijk!
Ik zeg ook vaak dat ik geen interesse heb!
Ik steun al maandelijks twee goede doelen, dus ik zit er niet op te wachten om steeds aangesproken te worden als ik boodschappen doe of als ik thuis ben.
Een collectebus is dan nog wel oké, maar het willen afdwingen van een machtiging met een briljant getrainde verkoper vind ik tenenkrommend.
Dag dag! Tja, het gaat hier om iemand die glashard staat te liegen: Ik heb geen tijd… Zeg dan gewoon dat je al maandelijks steunt. (Hoewel ik veel mensen ervan verdenk dat ze ook dát liegen is…)
Ik ben het met je eens dat het vervelend kan zijn, zo’n collecte, maar om nou te liegen… Dat vind ik misselijk. Zeker als je daar niet voor je lol staat, in de regen, kou, nou ja, je snapt het wel…
Een oordeel is snel geveld. Het is niet zo zwart wit.
Veel mensen zijn niet assertief en vinden het moeilijk om ‘eerlijk’ te zijn.
Alles heeft twee kanten. Wanneer je zeker wilt weten waarom iemand zo reageert dan kun je dat beter vragen dan in te vullen en misselijk van te worden
Precies! Daarom heeft het verhaal ook twee kanten. En heeft de titel een vraagteken en geen punt of uitroepteken. En zitten er twee ‘point of views’ in (vanuit welk persoon het verhaal verteld wordt) en weet ik, als alleswetende verteller, hoe hij zich voelt: teleurgesteld. En weet ik dat ‘hij haar al gezien had’.
Mijn columns gaan vaak over die twee (vaak zitten daar ook lagen in, natuurlijk) of meerdere kanten van verhalen. Het oordeel is inderdaad snel geveld, maar ook daar zitten meerdere kanten aan. Het gaat om waarde-oordelen, (be)oordelingen, paradigma’s, interpretaties, perspectieven en zienswijzen. Maar ook denkbeelden en visie’s en hoe moeilijk het is die te veranderen of te verwisselen, te kijken vanuit een ander perspectief. Overigens zonder daar een waarde-oordeel over te vellen.
Kortom: je geeft exact aan wat de gedachte is van het verhaal. Een verhaal uit het leven gegrepen!
Leuke column!
Straatverkopers en collectanten naast de Albert Heijn vind ik zeer irritant. Van mij mag het verboden worden. Van een dakloze koop ik nog wel eens een krantje, maar met drie man voor een winkel staan op een drukke zaterdag roept alleen maar irritatie op
Helemaal mee eens, hoogst irritant al die mensen die zeuren om een bijdrage.
Afschaffen zo snel mogelijk !