En dan ben je weer in Nederland, na een Ghana-avontuur (zie vorige blog). En een avontuur was het! Ik wilde altijd al naar Afrika en nu weet ik waarom. Om één of andere dubieuze rede voel ik me daar thuis, alsof ik daar hoor (bizar met mijn bleke huid en lichtblonde haar…). Het was heerlijk om daar te zijn, met de kinderen en docenten daar te werken, de geuren, kleuren, de sfeer, de mensen. Ik vroeg mezelf vooral af hoe het zou voelen om terug te komen. Éen ding is zeker: de cultuurschok komt pas terug in Nederland (iets wat je meer reizigers hoort zeggen). Nu pas besef ik hoe rijk, vreemd, geordend, geregeld en beklemmend Nederland is. Het eerste wat me opviel waren de straattegels. Jééééééémig wat een structuur en netheid, maar ook zo overbódig! En men belt direct de gemeente als er een steen mist. Pietluttigheid.
Natuurlijk, ik zat in de sloppenwijk en de mensen zouden misschien graag met me ruilen, maar wat mij zo goed deed is de puurheid. Eten wat er is, puur natuur, niet bewerkt of geïmporteerd, genieten van het feit dat er eten is. Opstaan als het ligt wordt en slapen als het donker wordt. Want wat moet je anders in het donker zonder stroom? Het voelt zo natuurlijk, zo écht. Ik heb me ook niet gestoord aan de dagen dat er geen water of stroom was, of aan je wassen met een emmertje water in plaats van een warme douch, waarom zou ik? Ik kon me toch tenminste wassen?! Kortom, heel mindful.
Ja, wat een geweldige ervaring, de vriendelijkheid en openheid van de bevolking, prachtige omgeving, de warmte, de markten, het eten, het hergebruik van auto’s, tv’s en van alles (daar zouden we een voorbeeld aan moeten nemen), fantastisch. Ook voelden we ons heel veilig in de sloppenwijk, veiliger dan in het centrum. De mensen zijn aardig, geïnteresseerd en behulpzaam. En wat een handwerk. De mooiste jurken, tassen en spullen worden hier allemaal handgemaakt.
In contrast staan de vervuilde stranden, onbegaanbare wegen, vervuild water en de kinderen die daar spelen, het autoritaire en soms corrupte gedrag van ‘rijkere’ personen… Zeker, hulp is daar welkom en nodig, maar zorg dat het op de juiste plek en bij de juiste mensen terecht komt. Op initiatief van een portugese vrijwilligster daar wordt er vanuit het ministerie nu een project gestart om de stad schoner te maken, wij hebben daaraan ook kunnen bijdragen. De kinderen uit de sloppenwijken missen aandacht, liefde, kleding en leerstof. Ik ben blij dat ik daarin kon bijdragen en dit avontuur aan ben gegaan.
Wil je ook iets betekenen? Neem contact op met www.globalclowning.com
Marianne van Houten is zangeres, actrice, theatermaker. Meer info vind je op www.mariannevanhouten.nl Marianne geeft ook trainingen op gebied van muziek, theater, zang/ stem en levenskunst.


Lucia Sandel-Baal liked this on Facebook.
Blog: Terug van weggeweest http://t.co/nps2Y36hiA via @regleidscherijn
Herkenbaar. in Nederland is alles bijna overdreven goed geregeld. Mooi verhaal!