Blog: Dingen die binnen de muren moeten blijven

Als je ouder wordt, moet je ook volwassen worden.  Nou ja, het hoeft niet persé, maar als je ouder wordt in de zin van “vader of moeder”, dan is het wel handig. Het kan je behoeden voor gênante situaties.

Ik heb me er lange tijd tegen verzet, dat volwassen worden. En in een recalcitrante bui, kan ik nog steeds dingen doen en zeggen, die niet echt bij mijn 40-jarigenstatus passen. Ik vind het nog steeds heel fijn om mijn yoghurtbakje schoon te likken, met mijn vingers door de chocopasta te gaan, of een leeg melkpak nonchalant over mijn schouders naar achteren te mikken. (Dat laatste doe ik dan weer niet binnen, maar alleen als we buiten eten). Mijn kinderen moeten er hard om lachen en roepen “ohohohoh mama! Dat mag niet hoor!”. Dat laatste beamen we dan, en dan stopt het weer. Tenminste, meestal. Soms doen ze me na, en eindigen we bijna onder de tafel of komen drank of toetjes door neusgaten naar buiten, van het lachen. Meestal is mijn Lief dan de eerste die weer verstandig en volwassen wordt en zegt dat dit echt niet kan en dat we moeten ophouden. En daar stopt het dan echt.


Advertentie:

Sssst stilTenminste… dat dacht ik. Echter de laatste tijd kan mijn jongste zoon ineens uit de school klappen over de dingen die wij thuis uitvoeren. Ik dacht dat zijn opvoeding op zich vrij aardig verliep, en dat hij wel zou aanvoelen dat sommige dingen niet bedoeld zijn om te delen, maar we hebben hem te veel eerlijkheid mee gegeven.

En dan kan het gebeuren, dat je je kind trots hoort zeggen tegen een vriendje: “Weet je? Mijn moeder kan het alfabet boeren!”.  Je voelt dat je ter plekke meters stijgt in de achting van dit vriendje, die zucht van bewondering.  Als zo’n jochie dan vraagt of je het even wilt demonstreren, kun je nog bedenken dat dat pedagogisch niet verantwoord is. Dus leg je uit dat je het wel kunt, maar dat boeren niet zo netjes is, dus dat je dat nu niet doet.  Maar eigenlijk is het kwaad dan al geschied. Zo’n kind kan makkelijk ’s avonds aan tafel tegen zijn ouders zeggen: “de moeder van J, die kan het alfabet boeren! Knap hè?!”. Waarop die ouders er dan geschokt  vanuit zullen gaan dat ik in aanwezigheid van hun kind even het ABC heb zitten burpen. Die spreken daar op hun beurt dan weer schande van op het schoolplein, en voor je het weet kijkt de hele vinex je met de nek aan vanwege je onbehoorlijke gedrag.

Het is dus handig om volwassen te worden. Èn om, voor de momenten dat dat nog niet helemaal lukt, je kinderen te leren dat sommige dingen binnen vier muren moeten blijven. Moet je ze er wel even bij vertellen dat dit figuurlijk bedoeld is. Want anders kan het, bij gebrek aan muren op een camping, maar zo gebeuren dat je door de grond wilt zakken als ouder. Op het moment dat je je zoon tegen de campingbuurvrouw hoort zeggen: “Ik vind jullie hondjes heel schattig! Mijn vader zegt dat hij ze ook leuk vindt, om overheen te rijden!”.

Ingrid Koppelaar

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.