Blog: Wetsuit

15 mei 2015 15:23  Anne  Reageer

Heb ik wel eens zo’n ding aangehad? Vaag staat me iets bij, van een surfplank, een meer bij Giethoorn, en vooral riet waar ik steeds maar weer naar toe waaide. Heel vermoeiend. Voor de Singelswim is een wetsuit verplicht. Tijdens mijn ontdekkingstocht op het internet ontdek ik al snel hoeveel soorten, maten, merken en winkels er zijn. Ik zie ook veel strakke boys and girls in surfoutfit, jong, cool en snel. Ik voel me ineens heel erg oud. Niks van aantrekken gewoon verder gaan.

Klik voor vergroting
Klik voor vergroting

Je kunt een wetsuit huren via de Singelswim, die heeft korte pijpen, korte mouwen. Ideaal voor dit soort afstanden. Ik wil in buitenwater trainen, en dan is een pak met lange mouwen handiger, want ik lees dat je veel warmte verliest als je armen boven water zijn bij de borstcrawl.
Het aantrekken van zo’n pak is nog wel een serieuze aangelegenheid, omdat het makkelijk kapot gaat. Op een demonstratievideo zie ik dat je vooral aan de binnenkant moet trekken in plaats vanaf de buitenkant. Sommige winkels huren een zwembad waar je wetsuits mag uitproberen in het water. Ik lees een ervaring van iemand, en het lijkt een run te zijn op de beste wetsuits die je dan droog kan aantrekken en mee kan zwemmen. Als jij dat pak daarna wil passen dan is hij nat en het schijnt erg lastig te zijn om een nat pak aan te trekken. Zo’n druk gedoe is helemaal niets voor mij.

Als ik dit doe, dan wil er ook plezier van hebben, en het zien als iets heel stoers dat ik doe op mijn vierenvijftigste. Ik besluit niet via het internet te kopen maar naar een winkel te gaan, die me advies geeft en waar ik goed kan passen. Op naar Hilversum. Het is er rustig, de hele voorraad is op peil, want deze winkel heeft een open dag in het zwembad is in het weekend hierna. Mooi, ik heb dus alle keus en alle rust. En degene die mij helpt verzekert me dat ik echt niet de enige ‘oudere’ ben die een wetsuit gaat kopen.
Ja, ja, denk ik, dat heet ook wel een ‘midlifecrisis’. Stop met dat negatieve denken mens. Ga d’r voor, het is gewoon stoer. Gewoon zo’n pak passen.
Inderdaad een kunst om het goed aan te trekken. Eerst de pijpen binnenstebuiten doen, dan een stukje terugvouwen, een plastic zakje om je voet en dan kun je je voet er heel makkelijk in doen, en de pijp aan de binnenkant omhoog trekken. Heel ingewikkeld om hier uit te leggen, maar wel heel handig om te weten. (Hieronder plak ik de link naar de demonstratie.)

Om te passen heeft deze winkel een aantal huurpakken zodat ik kan uitzoeken welke maat ik nodig heb. In een te strak pak voel ik me een worstenbroodje, maar na een paar pakken heb ik de goede maat. Niet te wijd, niet te strak, zit prima. Wel een beetje weinig bewegingsvrijheid bij de bovenarmen voor een lekkere borstcrawlslag. En ik las dat een schoolslag ook niet goed zou gaan in een wetsuit. Maar uiteindelijk vind ik een pak dat voldoende bewegingsvrijheid biedt bij de schouders en toch niet te duur is. Die gaat mee naar huis.

Op weg naar de auto stuit ik in het winkelcentrum van Hilversum op Roel van Velzen achter de piano en Arjan Lubach, die improviseren met de mensen die langskomen. “Wat zit er in dat rode pak?” vragen ze mij. Een wetsuit om in te zwemmen. “Huh?” Ik ben nog helemaal vol met adrenaline van het passen en mijn spliksplinternieuwe aankoop, dus ik vertel enthousiast over de Singelswim en Spieren voor Spieren.
Later blijkt dat ze liedjes improviseren, en een wetsuit geeft hen geen inspiratie voor een liedje. Nou ja, dan niet. In de auto neurie ik mee met een liedje op de radio: ‘Nothing suits me like a suit, nothing suits me like a suit.’

Anne Oldenhuis

Link naar demonstratie “proper Triathlon Wetsuit Fit”:



Advertenties:


Nog geen reacties


Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reageren:
Naam:
Email *
Website