Blog: Bouwen aan geluk

Had u iets gepland het afgelopen weekend? Bij mij stond oorspronkelijk een bikinisessie in de tuin op het programma. Maar er werd ook nog een plein geopend. En aangezien ik het rijk alleen had, was er ook een uitgelezen kans om bouwvakkers te gaan spotten: de Dag van de Bouw! Dat werd dus keuzes maken. Een vriend opperde nog het te combineren en in bikini op het plein te gaan liggen. Dat zou tenminste een beetje reuring in de vinex brengen.  Het leek een goed plan. Maar ja, het weer zat wat tegen.  Ik besloot dat het toch een beetje misplaatst zou zijn onder de weersomstandigheden, en ook niet erg goed bij het geadviseerde stevige schoeisel zou passen.  Dus het werd de spijkerbroek.

Perron 9 BerlijnpleinToen ik mijn niet-Utrechtse collega’s vertelde dat ik naar het Berlijnplein zou gaan, klonk hen dat echt  als wel als een “place to be” in de oren. Het is ook een prestigieuze en veelbelovende naam. En dat is precies wat ik merkte tijdens de opening: deze plek draagt een belofte in zich. Een verzamelplaats voor culturele activiteit. Een ontmoetingsplek.  “Meet the locals”  was dan ook een goed gekozen thema. Want ze waren er hoor, de locals. En mooie foto’s, gemaakt door de locals. De fotowedstrijd  “Het beste van Vleuten, De Meern en Leidsche Rijn” heeft een prachtige verzameling foto’s, tekeningen en filmpjes opgeleverd.  Met de onthulling van het winnende plaatje opende Wethouder Kees Geldof officieel het Berlijnplein. Open was het eigenlijk al, de voormalige stationsoverkapping van Perron 9. En dat was goed te voelen. Ik waaide bijna uit mijn jasje, dus zeer tevreden met het besluit de bikini thuis te laten. Maar nu was hij officieel open. Een plek voor de bewoners. Eentje waar je je thuis kunt voelen. Sommigen voelden zich er meteen zo thuis dat ze in hun onderbroek stonden. Ik vroeg me even af of er meer mensen waren met badkledingambities deze zaterdag. Maar het bleken local heros  te zijn die zich in gelikte zwarte pakken hezen voor een optreden van het harmonieorkest. Waar ik eigenlijk een vooroordeel had over suffige hoempapa, ging dat overboord. We blijken te beschikken over een “eerste divisie” harmonie orkest uit Vleuten. En zij hebben niet voor niets prijzen gewonnen kan ik u zeggen.


Advertentie:

Leidsche Rijn Centrum
Klik voor vergoting

Na de mannen (en vrouwen) met toeters en andere instrumenten,  ging ik op zoek naar de bouwvakkers,  Ik kwam ze niet tegen. Althans, niet in die hoedanigheid. Wel uiterst betrokken mensen die vol passie een kijkje gaven in de bouwactiviteiten rondom het Leidsche Rijn Centrum. Zij maakten deze feel goodmiddag compleet.  Ik  liep over een bouwplaats en werd gezandstraald. (Die wind daar hè). Ik kreeg een kijkje in onze toekomstige megabioscoop en probeerde  onder toeziend oog van James Bond vast stoel nr 7 uit. En ik stond in de tunnel, en dat is uniek. Straks rijden daar de auto’s. En vol vuur werd uit de doeken gedaan wat we mogen verwachten als de bouwers straks  vertrokken zijn. Terwijl ik eigenlijk nergens meer op rekende na alle commotie rondom de invulling van het centrum, werd me echt beloofd dat we straks 100 winkels hebben, en veel horeca. Enthousiast werd me verteld dat we zelfs een Action krijgen. En terwijl ik luisterde zag ik me zelf over de Parijsboulevard , de Wenenpromenade en en de Kopenhagenstraat lopen. En niet alleen om een snelle boodschap te doen, nee het is de bedoeling dat het een plek wordt waar je wilt “verblijven”. Het vooruitzicht en de plaatjes in mijn hoofd bevielen me zo, dat ik de bril waarop ik vast een virtuele impressie zou kunnen krijgen, niet afgewacht heb. Ik hou even vast aan mijn dromen.

Ik ging dus eigenlijk kijken of het wat was, dat Berlijnplein en dat Leidsche Rijn Centrum. Volgens mij wordt het zeker  wat. Geluk zit hem in ervaringen, niet in spullen. Het gaat er dus niet om dat we straks van alles kunnen kopen, hoewel dat wel heel prettig is natuurlijk. Het gaat hem om de ervaring. Dat we weer achter onze schermpjes vandaan kunnen komen. Het online shoppen, wat we uit noodzaak massaal deden bij gebrek aan winkels, kunnen staken. En naar buiten kunnen! De couleur locale kunnen ontmoeten.  Genieten op terrasjes  in de zon (Al schat ik in dat bikini’s misplaatst zullen blijven op deze plek).  Cultuur kunnen snuiven rondom het Berlijnplein. En de wind in onze haren kunnen voelen.  Dat zal zeker goed komen, daar boven op die A2. Daar waait het vinexgeluk!

Ingrid Koppelaar

1 reactie op “Blog: Bouwen aan geluk”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.