Blog: Ontberingen in de bioscoop

Het zal de Leidsche Rijners niet ontgaan zijn. De CineMec bioscoop-die-meer-dan-een-bioscoop is, is geopend. En dan blog wat mocht daar bij zijn namens de redactie van Regio Leidsche Rijn. En het leuke aan dat soort uitnodigingen is, dat je èn getuige mag zijn van een uniek moment, èn iets gaat zien wat je zelf nooit uitgekozen zou hebben. Everest: een film over een beklimming van de Mount Everest. Onder barre omstandigheden en met dramatisch verloop. Dat is ver buiten mijn comfort zone.

Opening cinemei Utrecht Leidsche RijnIk begrijp wel dat mensen behoefte hebben aan een beetje avontuur. Dat hebben wij hier in de Vinex ook. Daarom is het zo fijn dat we nu geen bioscoop meer hoeven te ontberen. Avonturen van over de hele wereld komen naar ons toe. Voor sommigen is het al avontuurlijk om eens een bioscoop te bezoeken waar je popcorn moet ontberen. Of waar je op de fiets of lopend naar toe gaat. Ik kan u zeggen dat voor mij lopen op hakken op zich al heel risicovol is. Mijn Lief vond het hachelijk om zijn fiets te parkeren op een ’s avonds best wel verlaten dak van de A2. Dus hij nam “inloop vanaf 19:30” letterlijk en besloot dat we met de benenwagen konden gaan. Soms gaat mijn behoefte aan avontuur wat verder. Dan roep ik dat een ballonvaart op mijn bucketlist staat, maar de Mount Everest beklimmen??? Ik begrijp die drang niet en zou er nooit aan beginnen.

Aan het begin van de film werd meteen duidelijk waarom het ook niet zo verstandig is om naar zo’n top te willen. Het heet niet voor niets de “Death Zone”. Vanaf een bepaalde hoogte sterf je langzaam beetje bij beetje, omdat de mens niet gemaakt is om op zulke hoogtes te functioneren. Neem daar nog gletsjergevaar en ijzingwekkend diepe spleten bij waar je met een liggende ladder overheen moet, en het plaatje is compleet. Wie daar aan begint moet bereid zijn te sterven. Ik zal u de details en het verloop van het verhaal niet onthullen. Want het is desondanks tòch de moeite waard om de film te gaan bekijken. Niet voor een feelgood-ervaring, tenzij je kickt op adrenaline. Maar om eens uit je comfortzone te komen, blij te zijn dat je man gewoon van fietsen of tuinieren houdt, en om optimaal te ervaren wat 3D met je doet. Mijn hart zat in mijn keel, en ik kreeg af en toe het gevoel dat ik, net als de hoofdrolspelers, zelf aan het zuurstof moest.

Dat gevoel had ik overigens ook toen ik de trappen naar het dakterras van de Sterrenkijker had beklommen. Maar daar, met uitzicht over de Skyline van Utrecht, had ik wel degelijk mijn feelgood-moment. Wat een prachtige plek, wat een mooi gebouw, en wat heerlijk dat we, de gele brug niet meer persé over hoeven om naar de film te kunnen. Ook als je daarvoor popcorn moet ontberen. Wanneer je er bent, dan begrijp je waarom popcorn niet in het concept past. En hé, er is ijs, er zijn taartjes en er is wijn. De volgende keer ga ik op gympen en trek ik mijn hakken pas bij het begin van de rode loper aan. En u zult mij niet meer horen over bioscoopontberingen.

Ingrid Koppelaar

4 gedachten over “Blog: Ontberingen in de bioscoop”

  1. Ben er gisteren geweest vond het nog al steriel en saai allemaal en miste de popcorn wel en kaarten vind ik overdreven duur ga volgende keer toch weer gezellig de binnenstad in ben ook in 10 minutten voor mij geen toevoeging

    1. Geweldige ervaring geweest, wat nog ontbreekt in het verhaal is de 3D-beleving! Waar kunnen we abonnementenpassen aanschaffen voor ons gezin?

  2. Ik vond mijn bezoek erg tegenvallen. Projectie en geluid is meer dan prima maar er zit geen greintje liefde in de binnenkant van dit gebouw. Hopelijk gaat daar nog wat aan versnderen..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.