Blog: Geen muis maar een wasknijper

Op een regenachtige dag gaan jij en je Maltezer een luchtje scheppen in het park een paar straten verderop. Met frisse tegenzin struin je samen langs een net aangelegde nieuwbouwwijk, op zoek naar een grasveldje waar je Brutus zijn behoefte kan doen. Totdat je een vreemd geritsel achter je hoort. Je voelt dat je van een afstand bekeken wordt. Door een luid geklapwiek van achteren laat je het plastic zakje, voor de uitwerpselen van je hondje, plots vallen. Grijpt het natte beestje vast en rent alsof je leven ervan afhangt.

Nederland is sinds een paar maanden in de ban van een nieuw gevaar. Geen zware crimineel die al schietend vanuit een auto een andere crimineel te grazen neemt. Het signalement van deze dader? een bruin- gele jas, atletisch gebouwd, ongeveer 70 centimeter lang en gemiddeld drie kilo. ‘De Purmerendse terror- oehoe krijgt levenslang’, meldt het Noord-Hollands Dagblad eerder deze maand. Na de vangst van de indrukwekkende vogel hebben ze het dier uitvoerig onderzocht. Omdat hij mensen niet schuwt, lijkt het de onderzoekers onverstandig hem in een ver natuurgebied vrij te laten. De kans op herhaling is dan ook zeer groot. Een enkelbandje dan maar?


Advertentie:

Niet het Pieter Baan Centrum of het Clingendael instituut maken zich zorgen over het gedrag van de oehoe. Nee, de Oehoe Werkgroep Nederland (OWN) bekommert zich om het welzijn van de uil. Deze werkgroep is in juni 2009 opgericht. Zij telt het aantal oehoes en doet onderzoek naar zijn eetgewoontes en waar hij zoal uithangt. Daarnaast werken zij samen met onder andere Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en de Vogelbescherming. Om een idee te krijgen in wat voor gebied de oehoe leeft, organiseerde Staatsbosbeheer in de herfstvakantie op 25 oktober een open steengroevedag in Winterswijk. Jaarlijks broedt hier een bekend oehoepaar. Als het even meezit, kun je ze ook op de webcam van volgdeoehoe.nl bekijken.

Alle gekheid op een stokje. De uil is en blijft een roofdier en je wilt hem toch niet in een klein steegje tegenkomen. Die grote felle ogen, pinnige snavel en scherpe klauwen. De oorpluimen bovenop zijn kop doen denken aan de oorkwastjes van een wilde kat. Oehoes leven vooral in hoog gesteente. Aangezien Nederland zo plat is als een nog platter dubbeltje komt de oehoe hier niet veel voor.

Uitzondering is Purmerend. Helaas heeft het dier hier ruim 50 mensen aangevallen en doet hij zijn tweede naam Bubo Bubo en zijn beperkte vocabulaire geen eer aan. De straten van de Noord-Hollandse gemeente zijn sinds half maart weer veilig. Ze hebben het tamme dier gevangen en hem levenslang gegeven. Voor hem geen zelf gevangen muis maar bijtend op een wasknijper zal hij zijn leven slijten in een volière.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.