Blog: De black box van Grauwaart

Wat zit daar toch? In dat gebouw aan de Grauwaartsingel dat veel weg heeft van een zwarte doos? Met die grote witte letters er op? Dat vragen veel Leidsche Rijners zich af. Wij van Regio Leidsche Rijn werden uitgenodigd om de proef op de som te nemen.

In die doos huist namelijk op de benedenverdieping Brasserie Grauwaart. Sinds een half jaar nu. Een idee van de bovenburen (a.s.r. vastgoed) Die vonden dat de bewoners van Leidsche Rijn en de werknemers van naastgelegen bedrijven als Cap Gemini nog wel een horecagelegenheid en een ontmoetingsplek konden gebruiken, zo vertelt bedrijfsleidster Yvonne van Rooyen enthousiast.


Advertentie:

De black box van Grauwaart #1

Het is een ontmoetingsplek met potentie: gezellig ingericht, mèt loungehoek en een terras aan het water. Je moet het uitzicht op de weg, het Leidsche Rijn centrum in aanbouw, een vinexstraat en de sportschool met parkeerplaats wel voor lief nemen. Maar wat is er leuker dan dicht bij huis plekken te hebben om koffie te drinken, te borrelen of een hapje te kunnen eten.

Wij mochten dat hapje doen. En als men weet van je komst èn dat je van Regio Leidsche Rijn bent dan doet men natuurlijk extra zijn (in dit geval haar) best. Maar van eerdere bezoeken weten we ook dat je er vriendelijk ontvangen wordt en dat er mooie borden met eten geserveerd worden. Het idee , ‘shared dining’, is dat men verschillende gerechten van de kaart (koude en warme hapjes die wat weg hebben van tapas) bestelt en samen deelt. Wij kregen een fijne mix voorgeschoteld. Eigenlijk smaakte alles prima. Eten wat zeker past bij een Brasserie. Waarbij de enige kritische kanttekening is dat de prijs wat aan de hoge kant kan zijn voor wat er geserveerd wordt. Hoewel er ook gerechten waren waar die balans dik in orde was. Zo waren we lyrisch over de kabeljauw die goed gebakken was en in een voortreffelijke saus zwom. En de ossenhaaspuntjes met sesamzaad zijn een absolute aanrader. Ik kan me niet herinneren ooit zo’n lekker stukje vlees gegeten te hebben. Dat is een heel knap staaltje kookkunst van de piepjonge chef-kok Robin. (Zij is 22 jaar).

De black box van Grauwaart #6Een dessert hebben we afgeslagen deze keer, want we hadden echt ruim voldoende op onze borden gehad. Maar vanaf maart is er weer het ambachtelijke ijs van Roberto Gelato (uit de Poortstraat in Utrecht) te verkrijgen, ook aan het loket aan de buitenzijde. Dus daar komen we nog een keer voor terug. Naast het ijs hangen er nog meer beloftes in de lucht. Want Brasserie Grauwaart luistert naar haar bezoekers en zit vol nieuwe plannen. Zo zal er de mogelijkheid voor High tea gaan komen en opperden omwonenden een jazzmiddag. Voor de kleine vinexers wordt nagedacht over een veilige speelplek met een zandbak. En dat is slim, want bij water, zon en ijs, willen kinderen zand. En nemen ouders nog een drankje.

Brasserie Grauwaart, en in het bijzonder de vriendelijke dames daar, èn de ossenhaas, mag best wat meer in de spotlights. Want wat je aan de buitenkant niet direct ziet: er huizen verrassingen.

De black box van Grauwaart #5 De black box van Grauwaart #4 De black box van Grauwaart #3 De black box van Grauwaart #2

Tekst Ingrid Koppelaar, foto’s Joyce Pherai

8 reacties op “Blog: De black box van Grauwaart”

  1. Ze zijn ook nog eens ontzettend rolstoel vriendelijk. Even een tafel opzij schuiven,buiten zetten etc….Ze doen het gewoon en staan open voor suggesties. Krijg zin in de zomer!

  2. Parkeren kan aan de overkant van de straat. Lekker makkelijk. Enne: my personal favorite is de salade Mexicaanse kip. Echt té lekker.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.