Blog: Rode Dozen

11 september 2016 19:15  Redactie  Reageer

Hoe ik ook mijn best doe het te begrijpen, de woorden die ik lees lijken voor mij op het eerste oog zo onsamenhangend te zijn dat ik ze niet onthouden kan. Het voornemen met blocnote en pen op pad te gaan om ze vast te leggen is bij slechts een plan gebleven.

Natuurlijk kan ik met de pen, die ik doorgaans bij me heb de spreuk die ik lees op mijn hand en onderarm te kladden, maar dat gaat me echt te ver. De geluidopname mogelijkheid van mijn smartphone, waarmee ik de tekst zou kunnen opnemen, is zeker een optie mits ik ook zou weten hoe ik die bedienen moet. Dat ik niet onverdienstelijk foto’s maak met mijn mobiele telefoon is me nu van dienst. De enorme stukken tekst op het asfalt die bij elkaar een pakkend verhaal vormen laten zich niet vangen in één plaatje. Met moeite krijg ik het in zeven foto’s gepropt en dus moet ik thuis de boel in elkaar gaan puzzelen.

Het verhaal dat ik thuis opteken uit de geschoten beelden, gaat over de route die ik neem door het park. Het Willem Alexander park, dat op het dak van de snelweg steeds meer gestalte krijgt. Het pad waarop de tekst geschilderd is lijkt op een dijk. Een dijk die volgens de tekst soms even daalt naar straatniveau. Het is waar. Het bedoelde pad glooit licht waardoor het hier en daar op gelijke hoogte ligt met de weg waaraan het parallel loopt. Aan het einde van het pad, daar waar het park eindigt (of misschien begint?) doemt aan de rechterkant in de diepte een lege vlakte op. Hier stond ooit de even beroemde als beruchte Rode Doos, Vredenburg Leidsche Rijn. De muziektempel die tijdelijk onderdak bood aan allerhande culturele festiviteiten omdat in het Utrechtse centrum hard gebouwd werd aan Tivoli Vredenburg, het inmiddels eveneens beruchte muziekpaleis dat akoestisch nogal iets te wensen heeft overgelaten.

De op het glooiende pad geverfde tekst laat díe rode doos voor wat het is, maar laat de andere rode doos opduiken. Het markante gebouw waar men naar de sterren kijken kan. Het heeft opvallend veel gelijkenis met het Vredenburg Leidsche Rijn dat ooit aan de andere kant van de weg in de diepte lag. Rechts aan het eind van het glooiende pad, dat je kan nemen als je voor de route door het Willem Alexander park kiest.

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Advertenties:

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Nog geen reacties


Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reageren:
Naam:
Email *
Website