Blog: Mulch in het Maximapark

24 januari 2017 15:30  Redactie  Reageer

Even overweeg ik nog iets verder door te rijden in de hoop een nog mooiere zonsopkomst te kunnen zien, maar met het vooruitzicht op een kop koffie laat ik het bij slechts een idee.

De Vrienden van het Maximapark rekenen misschien wel op me. Ik heb mijn medewerking voor vanochtend toegezegd en ben er vanuit gegaan dat ook ik welkom ben. Geen bericht zal ook hier goed bericht zijn. En inderdaad, nauwelijks heb ik een voet over de drempel van ‘de schuur’ gezet of de sfeer die de vorige keer dat ik hier was ook hing, pakt me. Omringt me eigenlijk. De koffie wordt rondgedeeld en ook in koek is voorzien.

Gestaag vormt zich een gemêleerde groep van circa twintig personen. Twee piepjonge dames kijken wat schuchter nog de kring rond. Of zijn ze misschien nog ietwat slaperig?

Met overduidelijke instructies op zak trekken we het park in. Ons doel is de Pergola waar klimplanten hun weg naar de hemel zoeken. Aan hun voeten zullen we mooi gecomposteerde grond storten. ‘Mulch’ wordt het genoemd en met die wetenschap op zak zullen we die vakterm vanaf nu gebruiken

De her en der langs de meterslange Pergola gestorte bergen mulch liggen uitdagend op ons te wachten. Voor de kruiers uit trekt een groepje dat het welig tierende onkruid rond de voet van de klimmers wegplukt zodat de mulch een mooie voedingsbodem kan vormen waaruit de planten hun kracht kunnen putten. De gang zit er goed in en ook beide jongedames werken zich de blosjes op de wangen. Kruiwagen na kruiwagen wordt vol geschept en in colonne rijden ze achter elkaar aan. De plukploeg lijkt iets voor te lopen op de kruiers dus wordt er gemaand de kruiwagens voller te scheppen zodat er meer planten uit een vracht kunnen worden voorzien van de vruchtbare aarde.

De voorsprong lijkt te slinken onder de strategie van de scheppers en de kruiers, maar toch, als tegen twaalf uur het signaal wordt gegeven dat het mooi is geweest voor deze ochtend zijn de plukkers licht in hun voordeel geëindigd. De bonte optocht terug naar ‘de schuur’ trekt nogal bekijks van de wandelaars en sporters in het park.

Hier is meer werk verzet dan was gehoopt dus we mogen onszelf een flinke schouderklop geven. De soep en broodjes die ons ten deel vielen lieten we ons goed smaken. En mijn spierpijn? Die neem ik op de koop toe!

 


Foto’s: Johan Maaswinkel

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Advertenties:

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Nog geen reacties


Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reageren:
Naam:
Email *
Website