Blog: De bles in het bos

6 februari 2017 08:27  Redactie  Reageer

Weer verruilde ik mijn warme bed voor de opkomende zon boven het Maximapark. Nog net op tijd om er getuige van te zijn hoe de koffiepot zijn laatste gepruttel liet horen kwam ik De Werkschuur aan de Alendorperweg binnen. Mijn voorkeur voor sterke koffie lijkt al haast bekend bij de Vrienden van het Maximapark want een heerlijke sterke bak viel me ten deel. Ook nu was er weer in koek voorzien en een appeltje voor de dorst lag voor het grijpen.

De Werkschuur verandert per keer dat ik er een voet over de drempel zet. Nu weer waren de steunpilaren geschilderd in de voor het Maximapark zo kenmerkende frisgroene kleur. Een groot deel van de vrijwilligers dat zich inzet op dagen als deze gaan eveneens gekleed in kleding van deze inmiddels voor mij overbekende kleur. De huisstijl is weloverwogen gekozen en in een centimeters dik document beschreven en vastgelegd.

Na nauwgezet uitgelegd te hebben gekregen wat onze missie vandaag zou zijn, werd met een korte knik in de richting van de vlijmscherpe hagelnieuwe zagen voor ons het startschot gelost. In het bosperceel aan De Binnenhof waren armdikke bomen en minder uit de kluiten gewassen exemplaren voorzien van een merkteken. Vanouds werden de te rooien bomen, boompjes en twijgen gemerkt door iets van de boombast te schrapen, het zogenaamde blessen.

Met verve had de opzichter van het Maximapark zich van zijn taak gekweten en een flink aantal bomen gemerkt. De vlijmscherpe zagen werden uitgedeeld en met ruim twintig man en vrouw sterk gingen we aan het werk.

Dat zagen nogal wat oefening vergt wist ik pas toen het gereedschap vastliep in een boom die ik voortvarend te lijf was gegaan. Voor mij geen twijgen of slechts pols dik gewas om te vellen. Nee, ik stortte me met overgave op een flinke jongen die van een rode stip voorzien was. Deze moderne ‘bles’ markeerde eveneens de exemplaren die ten prooi mochten vallen aan ons scherp gereedschap.

groepsfoto vrijwilligers

Met wat hulp van meer ervaren bos uitdunners gaf de boom zich toch gewonnen en ging zonder slag of stoot tegen de grond. De toon was gezet en met mijn maat samen hebben we ons meer dan verdienstelijk kunnen maken voor het hernieuwde aanzicht van het bos in De Binnenhof. Nu kan weer de bosschage vrijelijk opschieten, niet gehinderd door enig ander groen dat in de weg staat.

Mocht u in het Maximapark nog bomen aantreffen met een rode stip of afgeschaafde bast, bedenk dan dat het de ‘blesser’ was die hier zijn werk heeft gedaan. Het was leerzaam om in het spoor van deze man het bos uit te kammen en te hebben geleerd dat je met bomen zagen beter met een dun exemplaar kan beginnen.

Hans Peter

Lees hier al zijn eerdere artikelen

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Advertenties:

NIEUWSBRIEF

Wekelijks het nieuws en/of de uitagenda mail ontvangen? Geef dan hieronder je e-mailadres op.

Nog geen reacties


Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reageren:
Naam:
Email *
Website