Blog: Lieve juffen en meesters

Begin deze week waren jullie in het NOS Journaal. Met nieuws wat me droevig stemt: Er is veel uitval onder jullie. Niet vanwege de tijd die jullie met de kinderen doorbrengen. Of de tijd die jullie in voorbereiding stoppen. Of zelfs de tijd die jullie kwijt zijn aan toetsen nakijken. Nee, het breekt jullie op dat jullie na een dag lesgeven aan jullie tweede baan beginnen, die van administrateur. En dat jullie zelfs in de schoolvakantie niet zomaar een week weg kunnen omdat jullie dan achterstanden daarin moeten wegwerken.

Wat houdt dat in, die administratie? Ik hoorde dingen voorbijkomen als toetsanalyses, handelingsplannen en zelfs een administratie van ieder gesprekje wat jullie voeren. In drievoud.


Advertentie:

Toetsanalyses? Werkelijk? Wat valt er nou te analyseren aan een toets die een achtjarige gemaakt heeft? Het kind doet het goed, voldoende of nog niet voldoende. Laten we het bij een gezond kind zonder rugzakje vooral niet moeilijker maken dan het is.

En dan handelingsplannen. Even zoeken op Google levert een voorbeeld op van drie pagina’s per leerling. En geen drie pagina’s die je even snel opschrijft, maar waar veel denkwerk en noeste arbeid in zit om de juiste terminologie te gebruiken. Een plan is ongetwijfeld nodig en het is goed om vooruit te kijken, maar een juf of meester kent de kinderen toch en weet toch wat ze nodig hebben? Dat hoeft toch niet tot per kind in detail uitgewerkt op papier gezet te worden?

Tien jaar geleden dacht ik dat als ik ooit een kind mocht krijgen mijn kind ‘alleen maar’ foutloos leren lezen, schrijven en rekenen hoeft te leren. De rest zou ik hem of haar zelf wel bijbrengen. Wijsheid komt gelukkig met de jaren. En ja, ik maak me zorgen over het reken- en taalniveau van kinderen die de basisschool verlaten. In de jaren waarin ik bijles geef zie ik het van kwaad tot erger gaan. Leerlingen in 5 HAVO die niet weten hoeveel 3 maal 9 is. Dat vind ik heel ernstig. En daar valt wat mij betreft wat aan te verbeteren.

Maar lieve meesters en juffen, jullie doen iets wat ik van mijn lang zal ze leven niet zal kunnen. Jullie kunnen een klas van twintig tot dertig lawaaierige kinderen tot bedaren brengen en iets leren. Jullie kunnen je verplaatsen in de belevingswereld van een kind en op het niveau van een bijvoorbeeld zevenjarige dingen uitleggen. Jullie weten wat een kind nodig heeft. Jullie kennen jullie pappenheimers en kunnen de slimmen motiveren en de wat minder knappe koppen meetrekken. Jullie helpen mee mijn kind groot te brengen tot een weldenkend zelfstandig mens die zich weet te redden in de moderne maatschappij (hoop ik). Jullie zijn zo belangrijk!

En wat ik ècht belangrijk vind in plaats van papierwerk? Ik wil graag dat mijn kind les krijgt van een ontspannen juf of meester. Iemand die tijd heeft voor een grapje en even wat persoonlijke aandacht. Zonder dat in drievoud te hoeven rapporteren. Ik wil dat mijn kind leert hoe het is om in balans te zijn en blij te zijn met het werk wat je doet. En hoe leert een kind het meest? Juist, van het voorbeeld wat hij of zij krijgt.

Dus wat mij betreft, minimaliseren die hele administratie. Weg met toetsanalyses. Beperk de handelingsplannen tot aantekeningen met wat een invaller echt over een leerling moet weten. Registreer alleen korte samenvattingen van de echt belangrijke gesprekken. Want lieve juffen en meesters, ik vertrouw jullie. Ik vertrouw jullie erin dat jullie het beste voorhebben met mijn kind en dat jullie hem helpen zich te ontwikkelen tot een mooi persoon. En dat jullie dat kunnen op grond van ervaring, mensenkennis en intuïtie. Alleen dat schoolkamp vanaf groep drie, dat vind ik dan wel een beetje eng…

Annemarie de Putter

Lees hier alle blogs van Annemarie

22 reacties op “Blog: Lieve juffen en meesters”

  1. Zo wek je wel de indruk dat zij er voor kiezen om zo te werk te gaan, maar het wordt ze opgelegd… dat komt, naar mijn mening, niet goed naar voren in je blog. Inhoudelijk heb je overigens volstrekt gelijk!

  2. Lieve Annemarie,
    In Nederland heeft er m.i. een enge verschuiving plaatsgevonden waarin ouders en kinderen respect hadden voor onderwijzers/onderwijzeressen. Was er een probleem, dan was het in eerste instantie het kind dat fout zat. Maar tegenwoordig, in deze tijd van slachtoffer-isme, gaan al die ouders eerst de leraren van alles en nog wat verwijten – want hun kroostlief zou nooit problemen veroorzaken. Dit heeft ook verregaande invloed op de mentaliteit van het kind, dat zich ook die slachtoffer rol gaat aanmeten.
    Ik denk dat deze mentaliteit er eerst uitgehaald (lees: uitgeramd, maar dan liefdevol) moet worden.
    En verder krijg je natuurlijk nog een hele dikke zoen!

    1. Lieve rvz,

      Dank je voor je warme reactie! Ik ben het helemaal met je eens dat er te weinig respect is voor onderwijzers. En te weinig waardering. De onderwijzer is uit het rijtje belangrijke mensen gehaald, dat van dominee – notaris – hoofdmeester 😉 En slachtofferisme ben ik ook allergisch voor. Heel Erg Allergisch.
      Je zet me aan het denken wat de oorzaak is van het probleem uit mijn blog. Iemand stuurde mij dit stuk toe: https://decorrespondent.nl/6528/de-werkelijke-reden-dat-basisschoolleraren-zoveel-tijd-kwijt-zijn-met-administratie/2213964508800-3be81e52
      Ik betwijfel overigens of dit de ware of misschien moet ik zeggen de enige oorzaak is. Er is een grote behoefte tot controleren. Als wiskundige zeg ik altijd ‘meten is weten’, maar hoeveel meer weten levert meer meten in dit geval op? Zie overigens voor de controleerbehoefte ookde recente stukjes overal over dat ouders niet altijd van hun kind moeten willen weten waar hij/zj mee bezig is. Hier kan ik zo nog een blog over vullen, al wijk ik dan wat van mijn onderwerp ‘onderwijs en leren’ af 😉

      Ik vind het wat link om via internet zomaar dikke kussen uit te delen, dus mijn warme groeten.

      Annemarie

  3. Geweldig stuk, helemaal mee eens. Wij (Erasmuscollege) kregen wel van de onderwijsinspectie te horen dat ons leerlingvolgsysteem niet goed genoeg gevuld was en dat alle handelingsplannen ingevoerd moeten zijn. Ze willen dus gewoon die papieren tijger over leerling nummer x liever dan echte aandacht voor een kind.

  4. Hoi Annemarie
    Geweldige blog
    Ik ga hem zo delen op de fb pagina PO in actie-ouders.
    Dank voor je mooie woorden en hart onder de riem, dat had op geen beter moment kunnen komen!
    Groetjes Esther

      1. Ben er inmiddels achter. Ik hoop dat jullie de waardering krijgen die jullie verdienen! Wat de staatssecretaris nu weer gezegd heeft… Zonder goed basisonderwijs kunnen leerkrachten in het voortgezet onderwijs Niets.

  5. Veel rake punten. Het enige is dat zonder de toetsanalyses de toetsen ook onzinnig worden. Toetsen om het toetsen.

  6. Het is een tendens om al het werk vast te leggen in systemen, ook in het onderwijs. Dit gaat ten koste van de basis waar je beroep voor staat. Klassen van 20 tot 30 leerlingen??!!! Hier kampen wij met 30 plus klassen. De kinderen een persoonlijk leertraject aanbieden wat bij het kind past is niet te doen met deze grote klassen. Nederland waar gaan wij heen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.