Jan Rot op een zondagmiddag in augustus

Dat hij zijn gitaar bespeelt met een OV kaart in plaats van een plectrum, dat wist ik. Dat hij dit jaar 60 wordt ook. Ik heb mijn huiswerk gedaan voor ik naar Castellum Hoge Woerd ging om Jan Rot in levende lijve te zien optreden.


Advertentie:

Zijn publiek is gemêleerd. Jonge kinderen dansen voor het podium of zitten op de rand ervan. Jan Rot laat het gebeuren. Hij is benaderbaar en neemt de tijd om zijn veelzijdig repertoire ten gehore te brengen.

Een paar honderd gasten zitten op het gras. Een gevuld glas in de hand, meewiegend op de nu en dan rauwe klanken die hij ten gehore brengt.
“Het volgende nummer heb ik niet eerder voor publiek gespeeld. Jullie zijn de eersten die het horen. En misschien ook wel de laatsten”, grapt Jan. Als hij inzet weet hij het publiek mee te krijgen en tussen zijn zang door souffleert ons.
Hij speelt op een elektrische piano, nu en dan knijpt hij zijn ogen dicht en lijkt in zichzelf gekeerd. Hij herinnert zich de woorden die hij ooit schreef en deelt ze met ons. De hertalingen die hij maakte van grote nummers als ‘Angie’ van de Rolling Stones en ‘Lola’ van The Kinks schallen over het grasveld en worden weerkaatst door de kasteelmuren waarbinnen dit zich allemaal afspeelt.

De artiest op het podium is er niet een van glitter en glamour, maar heeft wel degelijk zijn sporen verdiend. In 2016 mocht hij de Annie MG Schmidt prijs voor beste theaterlied in ontvangst nemen. Naast het winnen van deze prestigieuze prijs vorig jaar wist Jan ook dit jaar een nominatie in de wacht te slepen, iets wat geen andere artiest tot nu toe is overkomen.
Zijn oeuvre is divers en gewaagd.

Samen met Herman Brood én Marianne Weber bracht hij live op televisie een smartlap ten gehore en kreeg er het publiek mee op zijn hand.
De hertaling van “Fire” van de Pointer Sisters is ronduit hilarisch te noemen. “Natuurlijk probeer ik zo dicht mogelijk bij het origineel te blijven, maar een titel als “Fire” laat zich op muziek nu eenmaal niet simpel vertalen door “brand of vuur”. Het werd een hertaling met de controversiële titel “Tering”.
Op 3 december viert Jan Rot onder andere met grootheden als Barry Hay (Golden Earring), Fay Lovsky (Shocking Blue), Stef Bos en Roberto Jacketti (ja, die van De Scooters … ) in Carré zijn zestigste verjaardag. “Ik ben een laatbloeier, mijn verjaardag in Carré is eigenlijk een aanzet voor: het gaat nog komen, Jan Rot komt eraan!”

Zijn toegift in Castellum Hoge Woerd “Het strand van de haan” speelde hij akoestisch, tússen zijn publiek. Zijn plectrum bleek zijn AH Bonuskaart. Als dat geen toegift is …

Tekst en foto's: Hans Peter van Rietschoten

2 reacties op “Jan Rot op een zondagmiddag in augustus”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail naar redactie@regioleidscherijn.nl.